Εξώδικο της ΟΝΕΧ μετά από ρεπορτάζ της «Εφ.Συν.» για τα ναυπηγεία

Σχετικά με το δημοσίευμα της Παρασκευής 5 Ιουνίου «Αγωνία και κινητοποιήσεις για τους εργαζόμενους στα Ναυπηγεία Ελευσίνας – Πώς και γιατί κολλάει στα σκαριά το μοντέλο Νεωρίου», λάβαμε εξώδικη διαμαρτυρία από τον κ. Παναγιώτη Ξενοκώστα. Ο κ. Ξενοκώστας αναφέρεται στα γεγονότα που αφορούν τον ίδιο και την εταιρεία του (ONEX) χαρακτηρίζοντας στοιχεία του ρεπορτάζ ανακριβή, δυσφημιστικά και συκοφαντικά και εκθέτοντας, όπως αναφέρει, την ακριβή και αληθή απεικόνιση των πραγμάτων σε σχέση με τον ίδιο και την επιχειρηματική του δραστηριότητα.

Συγκεκριμένα στην εξώδικη διαμαρτυρία του κ. Ξενοκώστα αναφέρεται:

«Δημοσιεύσατε σε σχέση με εμένα και την εταιρεία μου, ONEX, γεγονότα περί του ότι η μεταβίβαση της ιδιοκτησίας των Ναυπηγείων Ελευσίνας από την προβληματική ιδιοκτησία Ταβουλάρη σε ιδιοκτησία εταιρείας μου οφείλεται δήθεν σε δική μου (και των εταιρειών μου), άλλως και σε δική μας συνυπαιτιότητα και των εταιρειών μου. Αναφέρετε ως δεδομένο ότι εμείς κωλυσιεργούμε τη μεταβίβαση και τη διαδικασία εξυγίανσης και ότι μας έχει δοθεί δήθεν χρονική προθεσμία για να αγοράσουμε την επιχείρηση των Ναυπηγείων Ελευσίνας, αλλά για λόγους δήθεν παρασκηνιακούς και επισφαλείς προσπαθούμε να κερδίσουμε χρόνο και χρονοτριβούμε σε βάρος της εξυγίανσης και του συμφέροντος των εκεί εργαζομένων. Επίσης, αναφέρετε ως δεδομένο, ότι σε περίπτωση που δεν αγοράσουμε εγκαίρως τα Ναυπηγεία Ελευσίνας, η κυβέρνηση θα επιλέξει άλλη υποψήφια αγοράστρια εταιρεία και άλλους επενδυτές, αφού προηγηθεί μετοχοποίηση των χρεών επί Ταβουλάρη διορισμό διοίκησης προερχόμενης από το δημόσιο και τις τράπεζες και εξυγίανση των Ναυπηγείων. Μάλιστα, αναφέρετε ότι πηγές σας προέρχονται από την κυβέρνηση, χωρίς όμως, να αναγράφετε ονόματα και ιδιότητες.



Πλην όμως, η αλήθεια την οποία γνωρίζετε, άλλως από βαριά αμέλεια αγνοείτε -γεγονός που προκαλεί ιδιαίτερη απογοήτευση από μία εφημερίδα που θεωρείτε έγκυρη, διότι υποτίθεται ότι μετουσιώνει ολοκληρωμένα και αντικειμενικά ρεπορτάζ από επαγγελματίες συντάκτες, δημοσιογράφους, αρθρογράφους- είναι η εξής:

– Δεν είμαι εγώ ούτε οι εταιρείες μου που κωλυσιεργούν και θέτουν σε κίνδυνο τη μεταβίβαση των Ναυπηγείων Ελευσίνας και την οικονομική εξασφάλιση των εργαζομένων τους. Αντιθέτως, αν είχατε κάνει σωστό ρεπορτάζ, άλλως αν θέλατε να προβάλετε την αλήθεια, θα γνωρίζατε και θα διατυπώνατε ότι υπαίτια είναι τα πρόσωπα της τωρινής ιδιοκτησίας, δηλαδή τα ίδια πρόσωπα που επί 30 χρόνια ρήμαξαν τα 3 Ναυπηγεία της χώρας, οδήγησαν χιλιάδες εργαζομένους στην ανεργία και εκατοντάδες στο εξωτερικό για ανεύρεση εργασίας (καταλήγοντας να μεταφέρουν την ελληνική τεχνογνωσία σε ανταγωνιστικές γειτονικές χώρες) και που ανάγκασαν τους εναπομείναντες εργαζόμενους να παραπαίουν απλήρωτοι και να παρακαλούν, παραμερίζοντας για λίγο την υπερηφάνειά τους και επωμιζόμενοι ευθύνες που δεν τους αναλογούν, εκλιπαρώντας για οικονομική υποστήριξη από το ελληνικό δημόσιο. Το συγκεκριμένο οικονομικό μοντέλο, άλλωστε, είναι πρωτοφανές όχι μόνο για την Ελλάδα, αλλά και για τα παγκόσμια οικονομικά χρονικά. Υπαίτιοι του άδικου σε βάρος των εργαζόμενων “παρασκηνίου”, δεν είμαι εγώ και οι εταιρείες μου, αλλά τα πρόσωπα αυτά, φυσικά και νομικά, που ακόμα και σχεδόν χρεοκοπημένες, δεν παύουν να αναζητούν εξιλαστήρια θύματα για τις δικές τους καταχρηστικές και εγωιστικές συμπεριφορές και να στηρίζονται στις από ετών σύμμαχες “δυνάμεις αδράνειας” που παρακωλύουν την έναρξη μιας νέας εποχής για τα Ναυπηγεία της χώρας και καθόλου δεν τιμούν το ένδοξο εργατικό κίνημα, εν γένει τους εργαζομένους τους, τις ήδη υπάρχουσες υποδομές, το πολεμικό ναυτικό και την πατρίδα μας αυτή καθ’ αυτή.

– Η μόνη προϋπόθεση που τέθηκε από πλευράς μου στον τωρινό ιδιοκτήτη των Ναυπηγείων Ελευσίνας ήταν η μεταβίβαση των μετοχών που κατέχει ο ίδιος και η οικογένειά του και πάντως όχι λιγότερο από ποσοστό 51% επί του μετοχικού κεφαλαίου, διότι, όπως μπορεί να αντιληφθεί ο καθένας μας, μόνο τότε θα είμαστε στη θέση να οδηγήσουμε με ασφάλεια και αξιοπιστία την εταιρεία στη διαδικασία της εξυγίανσης. Αυτή τη λογική προϋπόθεση όχι μόνο δεν έχουν εκπληρώσει τα πρόσωπα αυτά, αλλά αντιθέτως μας περιπαίζουν με τρόπο προκλητικό και προσβλητικό. Μάλιστα, σεβόμενος τους πράγματι αιχμάλωτους εργαζόμενους, μετ’ επιτάσεως και επανειλημμένως έχω προσκαλέσει την οικογένεια Ταβουλάρη να αποδεχτεί την πραγματικότητα και να κάνει αυτό που πρέπει έστω αυτή την ύστατη στιγμή, ενδίδοντας στις χρονικές παρατάσεις που οι ίδιοι προκαλούν. Για ποιες, λοιπόν, καθυστερήσεις Αμερικανών κάνετε λόγο; Ποιος και πότε έθεσε προς εμένα ή κάποια εταιρεία μου προθεσμία, την οποία δήθεν εμείς έχουμε παραβεί και αναγκάζεται η κυβέρνηση να βρει άλλους “έτοιμους” επενδυτές; Η οικογένεια Ταβουλάρη εκπλήρωσε την υποχρέωσή της για την ανωτέρω μετοχική μεταβίβαση, που είναι η απαρχή της ιδιοκτησιακής μεταβίβασης, ώστε να είναι νοητή καθυστέρηση από εμάς; Η απάντηση είναι προφανώς αρνητική. Για ποιον λόγο με το άρθρο σας επιρρίπτετε ευθύνες σε εμάς, όταν δεν μας έχει επιτραπεί ακόμα από την οικογένεια Ταβουλάρη η απόκτηση των Ναυπηγείων Ελευσίνας και, άρα, ακόμα δεν έχουμε καν δικαίωμα άσκησης της διοίκησής τους, λήψεως αποφάσεων, μεταξύ των οποίων και η εξυγίανσή τους; Κι αν η εν λόγω επίρριψη δεν γίνεται από εσάς, γιατί την υιοθετείτε στο άρθρο σας ως γεγονός και γιατί δεν κατονομάζετε τα πρόσωπα που σας τη μετέφεραν και με τα οποία προφανώς συμφωνείτε;



– Μόνο ένα πράγμα έχουμε αρνηθεί από την αρχή και αυτό σε πλαίσιο απόλυτης λογικής. Συγκεκριμένα, η τωρινή διοίκηση των Ναυπηγείων Ελευσίνας παγίως ζητάει από εμένα (δια των εταιρειών μου) να χρηματοδοτήσω τα Ναυπηγεία από κεφάλαια δικά μου και επενδυτών μου, αλλά ταυτόχρονα να παραμείνει η ίδια στην ιδιοκτησία και να εφαρμόσει μόνη της τη διαδικασία εξυγίανσης, δηλαδή… με χρήματα δικά μου και ερήμην μου! Οπως αντιλαμβάνεται ο καθένας, αυτό δεν είναι ούτε συμφέρον, ούτε λογικό ούτε φυσικά αποτελεί εγγύηση για το μέλλον των εργαζομένων, αφού τόσα χρόνια και μέχρι σήμερα οι εργαζόμενοι είναι αιχμάλωτοι προφανώς αυτής της ιδιοκτησίας και όχι δικοί μου. Συνεπώς, εάν με τη δήθεν εκ μέρους μου κωλυσιεργία εννοείτε τη λογική άρνησή μου να ενδώσω στην επιχειρηματική αυτοκτονία μου, όταν μάλιστα αυτή η άρνηση έγινε γνωστή από την πρώτη στιγμή στην οικογένεια Ταβουλάρη (η οποία έπρεπε, αν την ένοιαζαν πράγματι τα Ναυπηγεία και οι εργαζόμενοί τους, να προσαρμοστεί στις συνθήκες και να συμμορφωθεί με λογικές και απτές λύσεις) τότε μάλλον πρέπει να επανεξετάσετε τα κριτήρια της λογικής σας και τα κίνητρα άσκησης της δημοσιογραφίας.

Επίσης, στο παραπάνω άρθρο αναφέρετε ως γεγονός ότι η απόκτηση εκ μέρους μου (διά εταιρείας μου) των Ναυπηγείων Σύρου χωλαίνει διότι δήθεν “μέχρι σήμερα δεν έχουν επιλυθεί πλήρως όλες οι εκκρεμότητες”. Μέχρι να εξηγήσετε σε εμάς και τους αναγνώστες σας, όπως άλλωστε οφείλετε ως άρτιοι δημοσιογράφοι, ποιες ακριβώς είναι οι εκκρεμότητες, στις οποίες αναφέρεστε, προς αποκατάσταση της πραγματικότητας και ανάδειξη των αναληθειών σας αναφέρονται και τα εξής:

– Από τότε που η εταιρεία μου απέκτησε τα Ναυπηγεία Σύρου έχει χαράξει μία νέα εποχή για την εν λόγω επιχείρηση. Αυτό περίτρανα επιβεβαιώνεται από τις πράξεις μας, τους εργαζομένους μας, τους Ελληνες εφοπλιστές, το πολεμικό ναυτικό, την εκάστοτε κυβέρνηση και τους προμηθευτές μας. Πλην όμως, με το άρθρο σας, αντί να προβάλετε την υποστατή αυτή συνθήκη και την Ελλάδα της παραγωγής και της ανταμοιβής και παράλληλα αντί να ασχοληθείτε με τους πραγματικούς υπαιτίους για την αιχμαλωσία των εργαζομένων – οφειλέτες εκατομμυρίων, προβάλετε ευθύνες σε εμένα και τις εταιρείες μου, παρότι, μετά από πολλές τρικλοποδιές και για τα Ναυπηγεία Σύρου, καταφέραμε και ολοκληρώσαμε ίσως την πιο δύσκολη, κοστοβόρα επένδυση που έγινε ποτέ σε Ναυπηγείο της χώρας.



Αν είχατε απευθυνθεί σε μένα ή και εκπροσώπους μου, στο πλαίσιο της δημοσιογραφικής “έρευνας” σας, θα μαθαίνατε για το χάος που προκάλεσε και μας κληροδότησε η προηγούμενη ιδιοκτησία των Ναυπηγείων Σύρου και για πρόσωπα που συνεχώς προκαλούσαν προβλήματα στη διαδικασία εξυγίανσης αυτών των Ναυπηγείων.

Ολες οι παραπάνω αναλήθειες δεν είναι δυνατόν να αποτελούν προϊόν ολοκληρωμένου και αντικειμενικού ρεπορτάζ, αλλά “γκρίζες” και υπαινικτικές διατυπώσεις για δήθεν γεγονότα που “όλως τυχαίως” συμπίπτουν με τη βασική θέση των προσώπων που κατέστρεψαν τα Ναυπηγεία της χώρας. Μάλιστα, το άρθρο σας δημοσιεύτηκε την 05.06.2020, που αποτελούσε, όπως γνωρίζετε, πολύ κρίσιμο για εμένα (και την εταιρεία μου) χρονικό σημείο. Και τούτο, διότι, όπως ασφαλώς γνωρίζετε, η ημέρα αυτή ήταν η καταληκτική ημερομηνία, μέχρι την οποία έπρεπε να απαντήσει η οικογένεια Ταβουλάρη και όσοι ακόμα μέτοχοι υπολείπονταν για τη συμπλήρωση του 51% της τωρινής ιδιοκτήτριας εταιρείας, ώστε να προχωρήσει η επένδυση από εμένα. Ετσι, σε αυτό το κρίσιμο σημείο, εν γνώσει σας επιλέξατε να συντάξετε και να δημοσιεύσετε το ανώτερο άρθρο σας, με σκοπό να πλήξετε την επιχειρηματική δυναμική μου, σπέρνοντας αμφιβολίες για αυτήν και την ετοιμότητά μου εκβιάζοντας τις συνθήκες υπό τη δήθεν ύπαρξη εφεδρικού σχεδίου προς άμεση ενεργοποίηση για εξεύρεση νέων επενδυτών. Ετσι, καταφέρατε σε συνδυασμό με άλλους παράγοντες που προωθούν εδώ και καιρό την αδράνεια και την κωλυσιεργία, να “τινάξετε στον αέρα” τη διαδικασία συμφωνίας, η οποία για πρώτη φορά, έστω καθυστερημένα, φαινόταν ότι θα επιτευχθεί. Δυστυχώς, μετά τη δημοσίευση του άρθρου σας, αναγκαστήκαμε και δώσαμε νέα παράταση στα άλλα μέρη, ώστε να προλάβουν να ενημερωθούν για την ανακρίβεια του δημοσιεύματος σας και να αποκατασταθεί η κλονισμένη, εξαιτίας σας, εμπιστοσύνη τους προς εμένα και την επενδυτική εταιρεία μου, ώστε να αποφασίσουν εκ νέου αν θα μας μεταβιβάσουν τις μετοχές τους και εμείς να εξυγιάνουμε τα Ναυπηγεία Ελευσίνας».

Η απάντηση του συντάκτη

Το ρεπορτάζ καταγράφει την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στα ιστορικά Ναυπηγεία Ελευσίνας και τις τραγικές συνέπειες που θα συνεπαγόταν, ιδιαίτερα για τους εργαζόμενους, ένα ενδεχόμενο αδιέξοδο στην υλοποίηση της μεγάλης επένδυσης που απαιτείται για τη διάσωσή τους. Πουθενά στο κείμενο δεν υπάρχει μομφή ή δυσφήμηση του κ. Παναγιώτη Ξενοκώστα και της ONEX, ούτε καν αμφισβήτηση των προθέσεών του σχετικά με την επένδυση. Μακριά από μας οποιαδήποτε απόπειρα εμπλοκής στις διαπραγματεύσεις και διαφωνίες μεταξύ του κ. Ξενοκώστα, της τωρινής διοίκησης, της κυβέρνησης, των τραπεζών κτλ., αλλά και οι υπόνοιες περί υποστήριξης κάποιας πλευράς ή καθυστέρησης στην επίτευξη συμφωνίας. Το κείμενο ασχολήθηκε με ένα θέμα δημοσίου ενδιαφέροντος αφού το παρατεινόμενο πρόβλημα στη λειτουργία των ναυπηγείων απασχολεί τη δημοσιότητα εδώ και δεκαετίες, καθώς έχει συνέπειες για τους εργαζόμενους, αλλά και για την εθνική οικονομία. Ουδαμώς καταλογίζεται στην Onex του κ. Ξενοκώστα ευθύνη για τη συνεχιζόμενη αυτή κατάσταση. Είναι πρωτίστως ευθύνη της κυβέρνησης να βρει λύση στο πρόβλημα, όπως άλλωστε προκύπτει και από το δημοσίευμα. Ευελπιστούμε να επανέλθουμε σύντομα με ρεπορτάζ για την ολοκλήρωση της επένδυσης που θα συνδυαστεί με πρόνοια για τα αιτήματα των εργαζομένων.

Μ.-Α. ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ

Πηγή : www.efsyn.gr



Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *