Γιατί ξενοδοχεία και εστιατόρια ψάχνουν αλλά δεν βρίσκουν προσωπικό;

Πολλές επιχειρήσεις θεωρούν ότι επιστρέφουν σιγά σιγά στην κανονικότητα, ωστόσο η βιομηχανία του τουρισμού και της εστίασης εξακολουθεί να αντιμετωπίζει δυσκολίες. Ολοι μας αυτή τη χρονιά είδαμε αμέτρητες αγγελίες για σεφ, μάγειρες, σερβιτόρους, ξενοδοχοϋπαλλήλους κ.λπ., ωσάν να υπάρχει ζήτηση για εργατικά χέρια (σε ένα βαθμό οφείλεται και στις νέες “αφίξεις” ξενοδοχειακών αλυσίδων και εστιατορίων), αλλά όχι προσφορά. Πολλοί είναι οι λόγοι που ενδεχομένως οδήγησαν σε αυτή την κατάσταση, τους οποίους θα δούμε παρακάτω.

Στο ερώτημα λοιπόν γιατί οι εργαζόμενοι δεν επιστρέφουν στις δουλειές τους, φαίνεται ότι υπάρχει διάσταση απόψεων μεταξύ διευθυντών και πρώην υπαλλήλων. Εν τέλει, η αλήθεια φαίνεται ότι βρίσκεται κάπου στη μέση…

Τι ισχυρίζονται φορείς και διευθυντές

Πολλοί φορείς και διευθυντές πιστεύουν ότι τα επιδόματα αναστολής, οι αποζημιώσεις ειδικού σκοπού και άλλες διευκολύνσεις που λήφθηκαν για ένα μεγάλο διάστημα, φταίνε για την έλλειψη εργατικού δυναμικού. Πιστεύουν ότι οι πρώην εργαζόμενοι που ζούσαν από επιδόματα, προτίμησαν να μείνουν στο σπίτι και να λαμβάνουν κρατική βοήθεια παρά να επιστρέψουν στη δουλειά τους. Αυτό οδήγησε ορισμένα κράτη να κόψουν τα επιδόματα για να παρακινήσουν το προσωπικό να επιστρέψει στην εργασία του.

Υπάρχουν, βέβαια, ορισμένοι διευθυντές που πιστεύουν ότι τα μέλη του προσωπικού δεν επιστρέφουν λόγω των χαμηλών μισθών σε σχέση με τη δυσκολία του επαγγέλματος, αλλά και για λόγους υγείας και ασφάλειας.

Τι ισχυρίζονται πρώην υπάλληλοι σε τουρισμό/εστίαση

Οι πρώην υπάλληλοι παρέθεσαν διάφορους λόγους για τους οποίους δεν θέλουν πλέον να επιστρέψουν στην τουριστική βιομηχανία, όπως:

Υγεία και ασφάλεια – Οι εργαζόμενοι στα εστιατόρια διαμαρτύρονταν κυρίως επειδή οι εργοδότες τους δεν έκαναν αρκετά για να διασφαλίσουν την υγεία τους, μη παρέχοντάς τους μέτρα προστασίας, τα οποία έπρεπε να αγοράσουν οι ίδιοι. Φοβόντουσαν επίσης ότι μια πολυήμερη άδεια εξ αιτίας της ασθένειας Covid-19 θα είχε ως αποτέλεσμα να χάσουν χρήματα και να μην μπορούν να πάρουν αναρρωτική άδεια.

Χαμηλοί μισθοί – Πολλοί εργαζόμενοι έχουν επισημάνει ότι η αμοιβή δεν είναι αρκετή για να ζήσουν. Πιστεύουν ότι η αμοιβή είναι πολύ μικρή για αυτό που προσφέρουν. Όταν ειδικά μιλάμε για εποχιακούς υπαλλήλους, τότε αυτό αποκτά μεγαλύτερη σημασία γιατί η μικρή προσαύξηση που παίρνουν λόγω εποχικότητας δεν είναι αρκετή για να ζήσουν αξιοπρεπώς.

Αλλαγή σταδιοδρομίας – Λόγω του ότι εστίαση και τουρισμός χτυπήθηκαν περισσότερο από κάθε άλλον τομέα, πολλοί εργαζόμενοι αναγκάστηκαν να αλλάξουν καριέρα ή να επιστρέψουν στην εκπαίδευση ή ακόμα και να φύγουν στο εξωτερικό. Ορισμένοι από αυτούς διαπίστωσαν ότι η νέα τους ενασχόληση είναι λιγότερο αγχωτική και αμείβεται καλύτερα, γεγονός που τους έπεισε να μην επιστρέψουν.

Αδυναμία απόκτησης παιδικής μέριμνας – Δεν είναι γνωστό ίσως, αλλά στην περίοδο του lockdown αυξήθηκαν οι εγκυμοσύνες. Η εργασία σε εστιατόριο ή ξενοδοχείο, απαιτεί πολύωρες βάρδιες, μέχρι αργά τη νύχτα. Οι εργαζόμενοι δυσκολεύονται να βρουν κατάλληλη φροντίδα για τα παιδιά, καθώς το ωράριο τους ξεφεύγει από τις τυπικές ώρες γραφείου του τύπου 9 έως 5.

Κακομεταχείριση από προϊσταμένους και πελάτες – Πολλοί εργαζόμενοι έχουν υποστεί κακομεταχείριση από προϊσταμένους, λόγω πτώσης των εισπράξεων, αλλά και από αγενείς πελάτες, ειδικά κατά τη διάρκεια της πανδημίας.

Μετανάστευση – Ενα ποσοστό εργαζομένων κατά τη διάρκεια του πρώτου lockdown απογοητεύτηκε. Με την πρώτη ευκαιρία άνοιξε τα φτερά του προς άλλες χώρες που η εστίαση και ο τουρισμός παρέμεναν σε λειτουργία. Κατόπιν, βλέποντας τη διαφορά των συνθηκών και τις αμοιβές, δεν θέλησαν να επιστρέψουν.

Πώς να αλλάξετε τα δεδομένα;

Υπάρχουν πάρα πολλά πράγματα που μπορεί να προτείνει κανείς, δεδομένου ότι κάποια στιγμή τα επιδόματα θα “στερέψουν”, αλλά ας ψάξουν και οι αρμόδιοι να βρουν κίνητρα για να προσελκύσουν και να διατηρήσουν το προσωπικό τους. Ας αναφέρουμε κάποια απολύτως βασικά, που μπορούν να εφαρμοστούν και από μικρές επιχειρήσεις:

Συνεντεύξεις εξόδου (exit interviews) – μια συζήτηση με έναν αποχωρούντα εργαζόμενο για την εμπειρία του ή με έναν που μεταπήδησε σε κάποιον ανταγωνιστή σας, είναι ένα από τα καλύτερα διαθέσιμα εργαλεία για τη βελτίωση της κουλτούρας και της ικανοποίησης στο χώρο εργασίας. Παίρνετε την πληροφορία απευθείας από την πηγή: το καλό, το κακό, το άσχημο και πιθανές συμβουλές για το τι μπορείτε να κάνετε καλύτερα.

Προνόμια υπαλλήλων – Μερικοί θεωρούν ότι μόνο οι πολυεθνικές εταιρείες είναι σε θέση να παράσχουν προνόμια στους υπάλληλους τους. Αυτό από μόνο του είναι λάθος. Δεν είναι το ύψος των παροχών που κάνει τη διαφορά αλλά οι παροχές από μόνες τους.

Τι θα μπορούσαν να κάνουν ακόμα και μικρότερες εταιρείες:

Employee Referral Bonuses – Μπόνους για σύσταση άλλων υπαλλήλων

Public Transportation Subsidies – Επιδότηση για την καθημερινή μετάβαση του προσωπικού στην εργασία

Medical, Dental, and Vision Plans – Ομαδικό πρόγραμμα πρωτοβάθμιας περίθαλψης

Online Training – Παροχή διαδικτυακής εκπαίδευσης και πιστοποιήσεων

Internal leadership coaching – Πρόγραμμα επιμόρφωσης προϊσταμένων

Πρέπει να γνωρίζουν οι εταιρείες ότι οι συνεργάτες τους έχουν προσωπική ζωή, οικογένεια, φίλους, ελπίδες και όνειρα. Δεν είναι αναλώσιμοι, ούτε ο τελευταίος τροχός της αμάξης. Ως εκ τούτου, πρέπει να προσφέρουν ένα ελκυστικό «πακέτο», προκειμένου να τους βοηθήσουν τόσο επαγγελματικά όσο και προσωπικά.

Πηγή: Food & Beverage. Tips for Professionals

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *